- ကခ်င္ျပည္နယ္ အထူးေဒသ (၂) KIO (လိုင္စင္)
- ရွမ္းျပည္နယ္(ေျမာက္ပုိင္း) အထူးေဒသ (၂) UWSP (ပန္ဆန္း)
- ရွမ္းျပည္နယ္(အေရွ႕ပုိင္း) အထူးေဒသ (၄) NDAA (မုံးလား)

အပစ္ရပ္ထားၾကတာလည္း တူတယ္။
နယ္ျခားေစာင့္တပ္(BGF) အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းေရး လက္မခံႏုိင္ၾကတဲ့ကိစၥမွာလည္း တစ္စံုတစ္ရာ တူညီမႈေတြရွိေနတယ္။
တ႐ုတ္နယ္စပ္ကို ေက်ာေပးထားၾကတာျခင္းလည္း တူတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္လို႔ (KIO) ကို ကြက္ၿပီး စစ္ေရးဖိအားေတြ တိုးေပးလာရတာလဲ။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး (ၿငိမ္းခ်မ္းေရး) လံုးလံုးလ်ားလ်ား ပ်က္သုန္းသြားၿပီဆိုတာကို ေဖာ္ျပခ်င္တာလား။
“အမာကို ေရွာင္ အမြကို တိုက္” ဆိုတဲ့စစ္ပရိယာယ္လား။
တရုတ္အစုိးရနဲ႔ (MoU) ထိုးထားတဲ့ “ဧရာဝတီျမစ္ဆံု ေရအားလွ်ပ္စစ္စီမံကိန္း၊ ေက်ာက္ျဖဴ- ယူနန္ ေရနံနဲ႔ သဘာဝဓါတ္ေငြ႔ ပုိက္လုိင္းစီမံကိန္း၊ မူဆယ္- ေက်ာက္ျဖဴ ရထားပို႔ေဆာင္ေရးစနစ္ စီမံကိန္း၊ စစ္ကိုင္းတုိင္း ေဒသႀကီးနဲ႔ ကခ်င္ ျပည္နယ္အတြင္းက အေထြေထြကုန္ထုတ္လုပ္ေရး စီမံကိန္း” ေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီး ရွင္းလင္းေရးလုပ္သလား။
သမၼတဦးရွစ္လံုးေျပာတဲ့ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရးမယူေသးသည့္အဖြဲ႔ (၂) ဖြဲ႔” နဲ႔ ပူးေပါင္းသြားတဲ့ ၃ ဖြဲ႔ထဲမွာ (KIO) ပါေနတာေၾကာင့္လား။ ဒီလိုဆိုရင္ (KIO) နဲ႔ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရး” ယူထားတာ ပ်က္သြားၿပီဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့။
တင္းမာမႈက ေသနတ္သံထြက္႐ံုတင္မကဘူး၊ ႏွစ္ဖက္ေသဆံုးထိခုိက္ဒဏ္ရာရတဲ့အဆင့္ထိ ဒီဂရီတိုးလာေနတယ္။
“ႏွစ္ႏုိင္ငံနယ္စပ္မွာ ကီလိုမီတာ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ ရွည္လ်ားၿပီး ႏွစ္ႏုိင္ငံ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးအတြက္ နယ္စပ္ေဒသ တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေရးမွာ မ်ားစြာအေရးႀကီးပါေၾကာင္း” ဆုိၿပီး တ႐ုတ္သမၼတဟူက သမၼတဦးသိန္းစိန္ကို ေျပာလုိက္တာ ရက္ပုိင္းမွ် (၁၆ ရက္ခန္႔) သာ ရွိပါေသးတယ္။

အပစ္ရပ္တဲ့ကိစၥမွာ (KIO) ဟာ အျခားအဖြဲ႔မ်ားနဲ႔ မတူတဲ့ျခားနားမႈေတြ ရွိပါတယ္။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲဖို႔ (နဝတ) စစ္အစုိးရနဲ႔ အၾကာဆံုးေဆြးေႏြးတဲ့အဖြဲ႔ဟာ (KIO) ျဖစ္ပါတယ္။ ၄ ႏွစ္နီးပါးေလာက္ၾကာပါတယ္။
အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးအတြက္ (KIO) နဲ႔ (နဝတ) စစ္အစုိးရ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အၿငိမ္းစားသံအမတ္ႀကီး ဦးလဝမ္၊ သိကၡာေတာ္ရဆရာေတာ္ ဦးဇဘြဲကၽြံနဲ႔ ဦးခြန္ျမတ္တို႔က ဆက္သြယ္ေပးမႈနဲ႔ ၾကဴကုတ္ (ပန္ဆုိင္း) မွာ စတင္ေဆြးေႏြးတာပါ။ အဲဒီကာလမွာ (KIO) နဲ႔ အပစ္အခတ္မရပ္စဲႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။

ဒါေပမယ့္ ရွမ္းျပည္နယ္ထဲမွာရွိတဲ့ (KIO) ရဲ႕ တပ္မဟာ (၄) နဲ႔ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီ (၁၃) ရက္ေန႔မွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲ ခဲ့ပါတယ္။ တပ္မဟာ (၄) ရဲ႕ဒုတိယတပ္မဟာမွဴး ဦးမထုေနာ္နဲ႔ (ရမခ) တိုင္းမွဴးတို႔ လားရွိဳးၿမဳိ႕မွာ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး သေဘာတူခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ တပ္မဟာ (၄) က “ေကာင္ခါး” ကို ဌာနခ်ဳပ္လုပ္ထားပါတယ္။

၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာလ ၂၄ ရက္ေန႔၊ လားရိႈးၿမိဳ႕မွာ (ရမခ) တိုင္းမွဴး၊ ဒုတိယတပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္ေရး ၫြန္ၾကားေရးမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ဝင္းတို႔နဲ႔ (KIO) က ေဒါက္တာလဂ်ာ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ေတြ ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖၚဝါရီလ ၂၄ ရက္ ေန႔မွ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္” လက္မွတ္ေရးထုိးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီပြဲကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဇာ္မုိင္နဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ၫြန္႔တုိ႔ တက္ပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ထူးျခားခ်က္တစ္ခုက (KIO) ကိုယ္စားလွယ္က “အမ်ဳိးသားညီလာခံ” မွာ တက္တက္ႂကြႂကြပါဝင္တက္ေရာက္ ေဆြးေႏြးတာပါ။ ဒါ့အျပင္ ျမစ္ႀကီးနားမွာ ျပဳလုပ္တဲ့ ႀကံ့ဖြံ႔အသင္းက လုပ္တဲ့ “လူထုအစည္းအေဝးပြဲ” ရဲ႕ သဘာပတိစင္ျမင့္ေပၚမွာ အဲဒီ ကိုယ္စားလွယ္ႀကီးကို ဦးစခုန္တိန္႔ယိန္းနဲ႔အတူ ေတြ႔ရပါတယ္။

ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ရဲ႕အေျခခံမူမ်ားနဲ႔ ေသးစိတ္အေျခခံရမယ့္မူေတြပါတဲ့ ေမာ္ကြန္းမွတ္တမ္းဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုလည္း အဲဒီကိုယ္စားလွယ္ႀကီးကပဲ ထိုစဥ္က ညီလာခံက်င္းပေရး ေကာင္မရွင္ဥကၠ႒ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ (ယခု သမၼတ) ထံ အပ္ႏွံေနတဲ့ပံုကို ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္ေန႔ ေန႔စဥ္ထုတ္သတင္းစာေတြမွာ ေတြ႔ႏုိင္ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ့ အဲဒီကိုယ္စားလွယ္ႀကီးဟာ (KIO) ထြက္ၿပီး ႏုိင္ငံေရးပါတီေထာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားပါတယ္။
သိန္းစုိးေကာ္မရွင္က “တည္ေထာင္ခြင့္” ပင္မျပဳခဲ့ပါဘူး။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တသီးပုဂၢလအျဖစ္ ဝင္ေရာက္အေရြးခ်ယ္ခံဖို႔ ထပ္မံႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္။ ဒါကိုလည္း သိန္းစုိးေကာ္မရွင္က ခြင့္မျပဳပါဘူး။
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ျမစ္ႀကီးနားမွာရွိတဲ့ ႀကံ့ဖြံပါတီထဲၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖအျဖစ္ ဝင္ေရာက္ဖို႔ေလွ်ာက္ထားခဲ့ပါတယ္။
ၾကည့္ရတာ “ႀကံ့ဖြံ႔ပါတီ” က ဘာမွတုန္႔ျပန္ပံု မေပၚပါဘူး။

ေနာက္ထူးျခားခ်က္တစ္ခုကေတာ့
၂၀၁၀ ႏုိဝင္ဘာ (၄) ရက္ေန႔မွာဖြဲ႔စည္းတ့ဲ “ဖယ္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ေပၚထြန္းေရးေကာ္မတီ (CEFU)” မွာ ဥကၠ႒အျဖစ္ (KIO) ဒုတိယ ဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အင္ဘန္လပါဝင္လာတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ေပၚထြန္းေရးေကာ္မတီ (CEFU) ဟာ ၂၀၁၁ ေဖေဖၚဝါရီလထဲမွာ “ညီၫြတ္ေသာ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ (UNFC)” အျဖစ္ ယခုအခါ ျပင္ဆင္ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။
(UNFC) ရဲ႕ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (မူၾကမ္း) အခန္း (၂) ၊ ပုဒ္မ (၆) -
(ဂ) စစ္အာဏာရွင္အုပ္စုက UNFC အဖြဲ႔ဝင္အား တုိက္႐ုိက္ျဖစ္ေစ၊ သြယ္ဝိုက္၍ ျဖစ္ေစ ႏုိင္ငံေရးအရ ဖိတ္ေခၚ ကမ္းလွမ္းလာလွ်င္ တဖြဲ႔ခ်င္းအေနျဖင့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးမႈမျပဳရန္ႏွင့္ UNFC အေနျဖင့္သာ စုစည္းေဆြးေႏြးရန္။
(ဃ) ႏုိင္ငံေရးအရျဖစ္ေစ၊ သေဘာတရားေရးအရျဖစ္ေစ ရန္/ငါစည္းျပတ္သားမႈရွိျခင္း။
အခန္း (၄) ပုဒ္မ (၁၄) -
(ဆ) ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ အဖြဲ႔ဝင္တဖြဲ႔ကို စစ္အာဏာရွင္အုပ္စုက က်ဴးေက်ာ္တုိက္ခုိက္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လာလွ်င္ က်န္ဖက္ဒရယ္ ေကာင္စီအဖြဲ႔ဝင္မ်ားက ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ၏ ဆံုးျဖတ္ၫႊန္ၾကားခ်က္မ်ားအရ လုိက္နာေဆာင္ရြက္သြားၾကရမည္။
စသျဖင့္ေဖၚျပပါရွိပါတယ္။ (UNFC) တြင္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြျဖစ္တဲ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ (NMSP)၊ (KIO) တုိ႔ ပါဝင္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးတင္ျပလုိတဲ့အခ်က္ကေတာ့ ဒီလိုစစ္ေရးတင္းမာမႈေတြ ျဖစ္လာေနတာကို ျပည္တြင္းျပည္မမွာရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းအသီးသီးက ဘယ္လိုပါဝင္ေဆာင္ရြက္ၾကမလဲဆိုတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။
ကိုယ့္ျပႆနာကိုယ္ရွင္းဆိုၿပီး သီးျခား ကင္းလြတ္စြာေနထုိင္ဖို႔ မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ႏုိင္ငံေရးပါတီေတြ/ေရြးခ်ယ္ခံျပည္သူ႔ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အေနနဲ႔လည္း ဒီကိစၥေတြကို အေလးထားကုိင္တြယ္ေျဖရွင္းရမယ့္ တာဝန္ရွိပါတယ္။
“နယ္စပ္ေရးရာဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ ျပည္သူ႔စစ္ႏွင့္ နယ္ျခားတပ္မ်ားညြန္ၾကားေရးမွဴး႐ံုး” ကသာ ကုိင္တြယ္ေျဖရွင္းရမယ့္ ျပႆနာအျဖစ္ သတ္မွတ္ပုိင္းျခားထားလုိ႔ (လံုးဝ) မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ဒါဟာ မၿပီးဆံုးေသးတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ျပႆနာ။
တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအေရးနဲ႔ဆုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံေရးျပႆနာ။
ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ (၂၀၀၈) ေဘာင္ထဲက ေျဖရွင္းလုိ႔မရတဲ့ ျပႆနာအျဖစ္ ေဖၚျပေနတာလည္းျဖစ္တယ္။

  • By:facebook news

    ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္း မေနာေျမ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ စစ္အစိုးရတပ္မ်ားက ေကအိုင္အို-ေကအိုင္ေအ ကခ်င္လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေတြကို စစ္တိုက္ေနတာေတြ ၾကားသိေနရပါတယ္။ ဒီေဒသေတြမွာ စစ္မျဖစ္တာ ၾကာပါၿပီ။ အခုေတာ့ ကခ်င္တပ္ဖြဲ႔ေတြက စစ္အစိုးရရဲ႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို လက္မခံလို႔လား။ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္ ဖြဲ႔မလုပ္လို႔လား။ စစ္တိုက္ရတဲ့ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အေၾကာင္းအရင္းေတြ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေပမဲ့ တ႐ုတ္အစိုးရနဲ႔ ျမန္မာႀကံ့ဖြတ္သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရရဲ႕ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္မိတ္ေဆြဖြဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး ဆိုတာေတြနဲ႔လဲ သက္ဆိုင္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

    သူတို႔ရဲ႕မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ မိတ္ေဆြျပဳမႈဟာ ျပည္သူလူထု အက်ဳိးစီးပြားနဲ႔ေတာ့ မသက္ဆိုင္ဘူးဆိုတာ လူတိုင္းသိရွိၾကမွာပါ။ အခုစစ္ပြဲေတြဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ တ႐ုတ္အစိုးရရဲ႕ ျမစ္ဆံုေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းေတြ၊ တာပိန္ျမစ္ေပၚက ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းကိစၥေတြ လမ္းေခ်ာေမြ႔ေအာင္ ကခ်င္တပ္ေတြကို ဖယ္ရွားလိုတဲ့သေဘာနဲ႔ တိုက္ေနတာလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရဟာ အရင္တံုးက ေခတ္အဆက္ဆက္ ျပည္ၾကီးတ႐ုတ္နဲ႔ သာမန္ အိမ္နီးခ်င္းဆက္ဆံေရးထက္ မပိုခဲ့ေပမဲ့ ျမန္မာျပည္မွာ ၁၉၈၈ အရးေတာ္ပံု လူထုအံုၾကြမႈျဖစ္ၿပီး၊ တ႐ုတ္ျပည္မွာ ၁၉၈၉ တီယင္နာယင္ျပင္ လူထုအုံၾကြမႈျဖစ္ခဲ့တဲ့ေနာက္ လူထုကုိဖိႏွိပ္တာျခင္းတူတဲ့ အစိုးရႏွစ္ခုဟာ သူေတာ္အခ်င္းခ်င္း သတင္းေလြ႔ေလြ႔ ေပါင္းဖက္ေတြ႔ဘို႔ အေၾကာင္းေတြ ရွာလာခဲ့ၾကပါတယ္။

    လူထုဖိႏွိပ္တဲ့ေနရာမွာ အာဏာရွင္ မူ၀ါဒျခင္းတူညီၾကလို႔ ျမန္မာျပည္သူေတြ ေျပာေနၾကတာက တ႐ုတ္နဲ႔ ျမန္မာမွာ တ႐ုတ္က ဆရာလား။ ျမန္မာက ဆရာလား။ ဘယ္သူက ဆရာ၊ ဘယ္သူကတပည့္လို႔ မသိေပမဲ့ မိတ္ေဆြဆက္ဆံေရးလို႔ မထင္ၾကပါဘူး။ ဆရာ-တပည့္ဆက္ဆံေရးလို႔ဘဲ ထင္ၾကတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ လူထုအံုၾကြမႈကို လူေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ သတ္ၿပီးႏွိမ္နင္းခဲ့တဲ့အတိုင္း တ႐ုတ္အစိုးရက ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ားအံုၾကြခဲ့တဲ့ တီရင္နမ္ ရင္ျပင္ဆႏၵျပပြဲကို ရက္ရက္စက္စက္ ေခ်မႈန္းခဲ့တယ္ မဟုတ္ပါလား။ ဒီေတာ့ လူထုကို ဖိႏွိပ္တဲ့ေနရာမွာေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရက ျပည္ႀကီးတ႐ုတ္ရဲ႕ ဆရာလို႔ေတာင္ ေျပာႏုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။

    ဒါေပမဲ့ ၁၉၈၈-၈၉ ခုႏွစ္ေတြမွာ လူထုအံုၾကြမႈကို ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတာျခင္းတူေပမဲ့ ပါးနပ္ၿပီးဥာဏ္ရွိတဲ့ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက စီးပြားေရးအရ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈကိုေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္သူေတြ ေက်နပ္မႈ တစံုတရာရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ကမာၻမွာပါ စီးပြားေရးအင္အားႀကီးႏုိင္ငံတခုအျဖစ္လဲ တက္လွမ္းႏုိင္ခဲ့တယ္။

    ျမန္မာစစ္အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြလို မပါးနပ္ဘူး။ ဥာဏ္မရွိဘူး။ ငါတို႔စစ္တပ္မွ စစ္တပ္။ ငါတို႔ဘဲ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္တယ္ဆိုတဲ့ တယူသန္ တေဇာက္ကန္း တဇြတ္ထိုး ဆက္လုပ္ေနလို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟာ လူမြဲတိုင္းျပည္ -လူရာမ၀င္တဲ့ တိုင္းျပည္ဘ၀က နလံမထူႏုိင္ေသးဘူး။

    အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕အေနအထားနဲ႔ ျမန္မာ့အေနအထားဟာ မိုးနဲ႔ေျမေလာက္ကြာေနပါၿပီ။

    စစ္အစိုးရရဲ႕ ေနာက္ကြယ္ေရာက္သြားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္သန္းေရႊက အင္အားႀကီးတ႐ုတ္ႏိုင္ငံကို ႏုိင္ငံေရး ကစားကြက္ဆင္ေနတယ္လို႔ ဆိုသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါကို ႏုိင္ငံေရး ကစားတယ္လို႔ မဆိုႏုိင္ပါဘူး။ ေရွ႕ေရး၊ ေနာင္ေရး မေတြးတတ္ မဆင္ျခင္တတ္လို႔ က်ားပါးစပ္ထဲ လက္ထိုးတာ။ အႏၱရာယ္နဲ႔ ကစားတာလို႔ဘဲ ေျပာခ်င္တယ္။ တကယ္လို႔ ဗိုလ္သန္းေရႊ ဒီလိုကစားခဲ့တယ္ဆိုရင္လည္း ဆိုကၠားနင္းလာတဲ့သူက အရွိန္နဲ႔ေမာင္းလာတဲ့ ဆယ္ဘီးကားကို သြားကစားသလို ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ၁၆ ႏွစ္ မိန္းမပ်ဳိေလးက အိမ္ေထာင္ ဆယ္ခါက်ဘူးတဲ့ ဦးေလးႀကီးကို သြားကစားသလို ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ကိုယ္ကဘာမွ မဟုတ္ဘဲ သြားကစားရင္ ကိုယ္ဘဲ ဘ၀ပ်က္မယ္။ တိဘက္ဟာ ျမန္မာအတြက္ စံထားရမဲ့ ဥပမာဘဲ။ လြတ္လပ္တဲ့တိဘက္ကို တ႐ုတ္က အတင္း၀င္သိမ္းခဲ့တာ ဓားျပသိမ္း။ ျမန္မာႏုိင္ငံကိုေတာ့ အႏုၾကမ္းစီးသလို လုပ္မွာ။ ပံုစံျခင္း တူခ်င္မွ တူမယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္အထိနာႏုိင္တာကို ထည့္စဥ္းစားရမယ္။

    အမွန္စင္စစ္ေတာ့ ဗိုလ္သန္းေရႊဦးေဆာင္ခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရအဖို႔ ျပည္သူလူထုေတာင္းဆိုေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီအေရးေတြ၊ လူ႔အခြင့္အေရးကိစၥေတြအတြက္ ျပည္တြင္းအတိုက္အခံမ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္တာ မလုပ္ဘဲ၊ တ႐ုတ္နဲ႔ေပါင္းတာ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ဆက္သြယ္တာေတြ လုပ္ေနတာဟာ လမ္းလြဲေတြေနာက္ လိုက္ေနတာ။ ထြက္ေပါက္ရွာ မွားေနတာပါဘဲ။ ကိုယ့္ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း ညိႇႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ရမွာကိုေတာ့ ၀န္ေလးၿပီး အက်ဳိးမရွိတဲ့ အေပါင္းအသင္း အေထာက္အခံရွာေနတာပါဘဲ။
    ဒီလိုလမ္းလြဲႀကီးကို လိုက္ေနေသးသ၍လည္း ကိုယ္အက်ဳိး သူအက်ဳိးမွ်တၾကည့္႐ႈမဲ့ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းႏုိင္ငံေတြနဲ႔ မဟာမိတ္ျဖစ္ဘို႔ ထပ္လြဲေနဦးမယ္။ ကင္းေ၀းေနဦးမယ္ဆိုတာ ေျပာရဲပါတယ္။ ကမာၻ႔ရဲ႕ တျခား-တျခားဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့ ႏုိင္ငံမ်ားနဲ႔ ကင္းကြာလာတာနဲ႔အမွ် ပုလင္းတူ ဗူးဆို႔ အာဏာရွင္တ႐ုတ္ႀကီးကိုဘဲ အားကိုးအားထား ျပဳရေတာ့မွာပါ။ တ႐ုတ္ႀကီးက ေျမာက္ကိုရီးယားလို ႏုိင္ငံဆီက လက္နက္ေမွာင္ခို၀ယ္ႏုိင္ေအာင္လဲ ပြဲစားလုပ္ေပးေဖၚရမယ္။

    သူ႔ရဲ႕အေပါစားကုန္ေတြနဲ႔ တန္ဖုိးရွိတဲ့ ျမန္မာ့သယံဇာတေတြနဲ႔လဲ ယူမယ္။ ဒါကလြဲရင္ တ႐ုတ္က ျမန္မာျပည္မွာ တကယ္လိုအပ္တဲ့ နည္းပညာအကူအညီမ်ဳိး မေမွ်ာ္လင့္ပါနဲ႔။ မေပးပါဘူး။ တ႐ုတ္ႀကီးအဖို႔ ႏုိင္ငံႀကီးသားေတြ ဂုဏ္သိကၡာေတြလိုမွ မလိုတာ။ ဂုဏ္သိကၡာထက္ အေရးၾကီးတာက သူ႔တိုင္းျပည္က မ်ားျပားလွတဲ့ မေရမတြက္ႏုိင္တဲ့ ပါးစပ္ေပါက္ေတြေခ်ာင္လည္ေရးနဲ႔ သူ႔တိုင္းျပည္မွာ စီးပြားေရးေကာင္းေနေရးဘဲ။ ဒါမွသူ႔တိုင္းျပည္မွာ ေနာက္ထပ္ ေတာ္လွန္အံုၾကြမႈေတြ မျဖစ္မွာ။ ျမန္မာလို နာမည္ပ်က္ ႏုိင္ငံမ်ဳိးဆီက သူ႔တိုင္းျပည္ သူ႔လူမ်ဳိးေကာင္းစားေရးအတြက္ သူလိုခ်င္တာကို သူခိုးေစ်းနဲ႔ ဝယ္ယူဖို႔ဘဲ သူလုပ္သြားမွာ။

    ဒီလို အေခ်ာင္ရဘို႔ သူလုပ္နိုင္တာက ျမန္မာစစ္အစိုးရ ျပည္သူလူထုအေပၚ ဘယ္လိုဖိႏွိပ္ ဖိႏွိပ္။ ပါးစပ္ပိတ္ေနမယ္။ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို တနည္းနည္းနဲ႔ အေရးယူမယ္ဆို ကန္႔ကြက္မဲ လုပ္ေပးမယ္။ လက္နက္အညံ့စား (Date out) ေတြ ထုတ္ေရာင္းမယ္။ ဒီေလာက္ဘဲ။

    ျမန္မာစစ္အစိုးရအဖို႔ေတာ့ ေက်းဇူးရွင္ တ႐ုတ္ႀကီးကို အေၾကာင္းရွိတိုင္း ဗိုလ္သန္းေရႊ ေျပးသြားလိုက္။ ဗိုလ္ေမာင္ေအး ေျပးသြားလိုက္။ ဗိုလ္ေရႊမန္း ေျပးသြားလိုက္။ တခါ လူထုဖိႏွိပ္မႈ လုပ္လိုက္။ ေထာက္ခံဘို႔ တ႐ုတ္ကို ေျပးလိုက္။ စစ္ေခါင္းေဆာင္ထည္လဲနဲ႔ ေျပးၿပီး ေျခသလံုးဖက္ေနၾကတာ။ တခါေျပးတိုင္း တ႐ုတ္ေတာင္းသမွ် အခြင့္အေရးေတြ လိုက္ေလ်ာလိုက္ရ။ အရင္က မသိမသာ။ အခုေတာ့ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း။ ၾကာေနၿပီ။ ၾကာေနၿပီ။ တ႐ုတ္မၿငိဳျငင္ဘို႔ ၾကည္ျဖဴဘုိ႔။ အခြင့္အေရးေတြ ေပးေနရတာ။ ျပည္သူကို ေျပာင္သာ အသိမေပးတာ။ အတြင္းက်ိတ္မွာ တ႐ုတ္အလိုက် ခ်ဳိမိုင္မိုင္ ကျပေနရတာ။

    နယ္စပ္ေတြက ယူနမ္တ႐ုတ္ေတြ ျမန္မာျပည္ထဲ အေျခခ်ေနတာကို လ၀က က ျမန္မာႏုိင္ငံသားမွတ္ပံုတင္ ထုတ္ေပးရတယ္။ စစ္တပ္က မသိဘဲ လ.၀.က မလုပ္ရဲပါဘူး။ ယခုဆိုု မႏၱေလးၿမိဳ႕ႀကီးဟာ မူလၿမိဳ႕ခံေတြက အစြန္အဖ်ားေရာက္ကုန္ၾကၿပီ ယူနမ္တ႐ုတ္ၾကီးေတြက ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ ဒုတိယရွန္ဟိုင္းလို ေနေနၾကတာ စစ္တပ္နဲ႔ လ.၀.က ေပါင္းၿပီး တ႐ုတ္ေတြ အေျခခ်ေနထိုင္ခြင့္ျပဳေပးေနရတဲ့ သေဘာဘဲ။

    ဖားကန္႔လို ေက်ာက္စိမ္းထြက္တဲ့ ေဒသမွာ တ႐ုတ္ျပည္ၾကီးႀကိဳက္ ေက်ာက္စိမ္းတူးခြင့္ေတြ၊ သတၱဳရွာေဖြခြင့္ေတြ ေပးရတယ္။ လူသံုးကုန္ပစၥည္းမ်ဳိးစံု ကုန္သြယ္မႈအတြက္ လမ္းဖြင့္ေပးရတယ္။ လမ္းဖြင့္ေပးတယ္ဆိုေပမဲ့ ျမန္မာအစိုးရက ပါးစပ္ကဘဲ ဖြင့္ေပးႏုိင္တာ။ လက္ေတြ႔မွာ လက္နက္၀ယ္ဘို႔ဘဲ တိုင္းျပည္ေငြကို သံုးၿပီးနယ္စပ္ေဒသ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းခင္းတာမ်ဳိးအတြက္ ေငြေၾကးစိုက္ထုတ္ သံုးေလ့သံုး႐ိုး မရွိပါဘူး။ တ႐ုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္လမ္းခင္းဘို႔ကုန္က်တဲ့စရိတ္ကို တ႐ုတ္က စိုက္ထုတ္ရတယ္။ ထုတ္မွာေပါ့။ သူအက်ဳိးမ်ားတာကိုး။ အလုပ္လုပ္မဲ့ အလုပ္သမားေတြကိုလဲ တ႐ုတ္က သူလူမ်ဳိးသူေခၚလာျပီး ျမန္မာျပည္ထဲ ၀င္လုပ္ေစတာ။ အခုစစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒသေတြက လမ္းေတြကိုတ႐ုတ္က ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက သူ႔လမ္းသူခင္းၿပီး ကုန္သြယ္ေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။

    ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕က အေရွ႕ဘက္ကို ငါးမိုင္ေလာက္ထြက္တာနဲ႔ (သို႔မဟုတ္) ၀ိုင္းေမာ္ၿမိဳ႕က အေရွ႕ဘက္ကို ငါးမိုင္ေလာက္ထြက္တာနဲ႔ လမ္းေတြေပၚမွာ ျမန္မာကား မရွိသေလာက္ပါဘဲ။ ျမန္မာအလုပ္သမား မေတြ႔ရ သေလာက္ပါဘဲ။ ကားနံပတ္ေတြက တ႐ုတ္နံပတ္ျပားတပ္ထားသလို လမ္းေတြေပၚမွာ တဲေတြထိုးၿပီး အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ တ႐ုတ္အလုပ္သမားေတြဟာ သူ႔တိုင္းသူ႔ျပည္ထဲေနသလို မိသားစုအစံုအလင္နဲ႔ ေနထိုင္လုပ္ကိုင္ေနၾကတာပါ။ ေတာင္နံရံေတြကို မိုင္းခြဲေနတဲ့ တ႐ုတ္မိုင္းပညာရွင္ေတြကို ေတြ႔ရတတ္သလို အလုပ္သမားေတြကို ေဆးကုေပးနဲ႔တဲ့ တ႐ုတ္ေဆးဆရာေတြကိုေတာင္ ေတြ႔ရတတ္ပါေသးတယ္။

    အဂၤလိပ္ေတြ မဟာမိတ္ေတြေဖါက္ခဲ့တဲ့ လီဒိုလမ္းမႀကီးေပၚ ၀ိုင္းေမာ္-ဆဒံုးပါ- ကန္ပိုင္တီ လမ္းတေလ်ာက္မွာဆိုရင္ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ၁၀ ဘီးထရပ္ကား ရွည္ႀကီးေပၚ ေျမတူးဘူဒိုဇာ စက္ေတြ ၃-၄ စီးေလာက္တင္ျပီး ျမန္မာျပည္ဘက္ခ်ီတက္လာေနတဲ့ ကားတန္းရွည္ႀကီးေတြကို ေတြးျမင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေျမတူးစက္ေတြက ဖားကန္႔အနီးတ၀ိုက္က ေက်ာက္စိမ္းၾကြယ္၀လွတဲ့ ေတာင္ႀကီးေတြကို ၿဖိဳခ်ဘို႔။ ၁၀ ဘီးကားႀကီးေတြအျပန္မွာေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္က ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ သတၱဳ႐ိုင္းေတြ ပါ၀င္တဲ့ေတာင္ၿဖိဳထားတဲ့ ေျမၾကီးေတြကို သယ္ယူသြားၾကတာ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ပါ။ ဒီလို ေတာင္ၿဖိဳ – ေျမသယ္လုပ္ေနတာေတြဟာ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းေတြ႔ေပမဲ့ ျမန္မာစစ္တပ္က အရာရွိတေယာက္တေလကမွ အတားအဆီးမရွိ ခြင့္ျပဳေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ ဒီလိုနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ဖားကန္႔ေဒသက ေပ ၄- ၅ ေထာင္ အျမင့္ရွိတဲ့ ေတာင္ႀကီးေတြလဲ ကုန္သေလာက္ရွိေနပါၿပီ။ ေတာင္တလံုးကို ဒီတေခါက္ ျမင္ရေပမဲ့ ေနာက္တလေလာက္အၾကာ ေနာက္တခါက္မွာ ဒီေနရာဟာ ကြင္းျပင္ႀကီး ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ မၾကာမီ ေတာင္ေတြ ျပဳန္းေတာ့မယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္အေရွ႕ဘက္ျခမ္းမွာ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးေတြ လြမ္းမိုးေနတာက ျမန္မာလို ျမန္မာစကားေျပာရင္ နားလည္သူမရွိသေလာက္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ကခ်င္စကား၊ ရွမ္းစကားလဲ ပြဲမတိုးသေလာက္ပါဘဲ။

    ျပီးေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္အပါအ၀င္ စစ္ကိုင္းတိုင္းတြင္းက ကၽြန္းနဲ႔သစ္မာမ်ဳိးစံုကို စစ္အစိုးရအာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ မိသားစုပိုင္ သစ္ကုမၸဏီေတြက ဆယ္ဘီးကားၾကီးေတြနဲ႔ ၇ မိနစ္ကို တစီးႏႈန္းနဲ႔ တရုတ္ျပည္ဘက္ကို ပို႔ေနတာလဲ လူေျပာမ်ားလွတဲ့ကိစၥပါ။ ဗန္းေမာ္-မန္စိ-ကိုက္ထိပ္-မန္႔၀န္းႀကီး လမ္းတေလ်ာက္မွာဆိုရင္ သစ္တင္တဲ့ ကားႀကီးေတြကို တ႐ုတ္ျပည္ဘက္တန္းစီထြက္ေနတာ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေဒသခံျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြကိုေတာ့ တေပအရွည္ရွိတဲ့ သစ္တုိကေလးတေခ်ာင္းေတာင္ တေနရာက တေနရာကို သယ္ယူခြင့္ပိတ္ပင္ထားပါတယ္။ ဟိုရြာက ဒီရြာကို -ဒီရြာက ဟိုရြာကို သယ္ယူခြင့္မေပးလို႔ ေဒသခံေတြမွာ နာေရးရွိလို႔ အသုဘ ေခါင္းလုပ္ဘို႔ေတာင္ သစ္ရွာရခက္တယ္ေျပာၾကပါတယ္။

    ျမန္မာဘက္က အဘိုးတန္ ေက်ာက္စိမ္းေတြ -သတၱဳေတြ-ကၽြန္းသစ္နဲ႔ သစ္မာေတြ ထြက္ေနေပမဲ့ တ႐ုတ္ဘက္က ျပန္လာတာေတြက ေပါေခ်ာင္ညံ့ တ႐ုတ္လုပ္ ကုန္ပစၥည္းေတြပါ။

    တ႐ုတ္ကုန္ပစၥည္းေတြ တျပည္လံုးအႏွံ႔ေရာက္ရွိေနေပမဲ့ အားလံုးအရည္အေသြး မျပည့္မီတဲ့ ပစၥည္းအညံ့စားေတြဆိုတာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြအားလံုး ကေလးကအစ ေခြးအထိ သိရွိၾကပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို စီမံခန္႔ခြဲေနတဲ့ စစ္တပ္အစိုးရက နားဖာကေလာ္ေတာင္ ေၾကးေရာင္ေျပာင္ေျပာင္ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္ မလုပ္ႏုိင္လို႔ တ႐ုတ္က ၀င္လာတဲ့ စက္ပစၥည္းေတြကို သံုးေနရေပမဲ့ (တ႐ုတ္စက္ တရက္စုတ္) လို႔ လူတိုင္းပါးစပ္ဖ်ားက ေျပာေနၾကပါတယ္။ တကယ္လဲ တ႐ုတ္ျပည္က သြင္းလာတဲ့ စက္ပစၥည္းမွန္သမွ်ဟာ တခဏဘဲ အသံုးခံပါတယ္။ အခုတေလာ ၀င္လာတဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္သံုးပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ လွ်ပ္စစ္ထမင္းေပါင္းအိုးေတြ၊ ေရေႏြးအိုးေတြဆိုရင္ ေန႔၀ယ္ ညပ်က္ေတာင္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ တရက္နဲ႔ စုတ္တဲ့ တ႐ုတ္စက္ေလ။ ျမန္မာျပည္က လွ်ပ္စစ္ပညာရွင္ေတြကေတာ့ လွ်ပ္စစ္ပစၥည္းဆိုရင္ တ႐ုတ္ပစၥည္းမသံုးပါနဲ႔။ ၀ါယာေရွာ့ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ မီးေလာင္ႏုိင္တယ္။ အသက္အႏၱရာယ္ရွိတယ္လို႔ ဆိုေနၾကပါတယ္။

    အဲဒီလိုဘဲ။ တ႐ုတ္နယ္စပ္က ၀င္ေနတဲ့ ေဆး၀ါးပစၥည္းေတြဟာ အရည္အေသြးမျပည့္မီဘူး။ သတ္မွတ္ထာတဲ့ မီလီဂရမ္မျပည့္မီွတာေတြကို တင္သြင္းေနတာပါ။ တ႐ုတ္စီးပြားေရးသမားေတြ လုပ္ကိုင္ေနပံုထဲမွာ ေဆး၀ါးေတြက အဆိုးဆံုးထင္ပါတယ္။ ေဆးတမ်ဳိးကို (ဥပမာ ၀မ္းခ်ဴဘူး) တမ်ဳိးကို တံဆိပ္တခုနဲ႔ ထုတ္လုပ္မယ္။ အရည္အေသြးေကာင္းမယ္။ ဒါကို တႏွစ္ေလာက္ထုတ္လို႔ ျမန္မာတျပည္လံုး လူႀကိဳက္မ်ားၿပီး ေစ်းကြက္က်ယ္လာျပီဆိုတာနဲ႔ ဒီတံဆိပ္နဲ႔ဘဲ လံုး၀အာနိသင္ မရွိတဲ့ ပစၥည္းကိုထုတ္ျပီး ေနာက္ထပ္ တႏွစ္ေလာက္ အသားလြတ္ အျမတ္ယူသြားတာပါ။ ျမန္မာျပည္သူေတြရဲ႕ အိတ္ထဲက လူတိုင္းနီးပါးဆီက ေငြကို လိမ္ယူသြားတဲ့ သေဘာပါဘဲ။

    ပိုသတ္ေဆး (Antibiotic) ေတြကို ဒီလိုထုတ္လုပ္တင္သြင္းေနလို႔ ျမန္မာျပည္မွာ ေဆးယဥ္ပါးမႈ ျပႆနာကလည္း ႀကီးမားတဲ့ ျပႆနာတရပ္ပါဘဲ။ တ႐ုတ္ေဆးက ေစ်းခ်ဳိေတာ့ တခြက္စာ ကြမ္းယာဆိုင္မွာ ၀ယ္ေသာက္သူေတြအဖို႔ ေဆးယဥ္ပါးမႈ ျပႆနာကို ထည့္မတြက္ႏုိင္ၾကပါဘူး။ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အမ်ဳိးသားအက်ဳိးစီးပြားဟာ လူထုက်န္းမာေရးနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာမို႔ တ႐ုတ္ေဆးသံုးစြဲရမႈေၾကာင့္ ေရရွည္အမ်ဳိးသား အက်ဳိးစီးပြားထိခိုက္နစ္နာမႈကိုသာ သုေတသနလုပ္ထားရင္ ျမန္မာနဲ႔ တ႐ုတ္ကုန္သြယ္မႈမွာ ျမန္မာအက်ဳိးစီးပြား ဘယ္ေလာက္နစ္နာေနၿပီလဲဆိုတာ မသိႏုိင္ပါဘူး။

    တ႐ုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရးက စစ္အစိုးရအတြက္ အက်ဳိးေက်းဇူးရွိေနေပမဲ့ ျပည္သူေတြဘက္မွာေတာ့ နစ္နာမႈေတြခ်ည္းဘဲ။ ျမန္မာလယ္သမားေတြရဲ႕ လယ္ယာေျမေတြကို စစ္အစိုးရက သိမ္းယူၿပီး တ႐ုတ္ အထည္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းေတြ၊ ဘိနပ္ခ်ဳပ္လုပ္ငန္းေတြ၊ ငါးစည္သြတ္ဘူးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကိုင္ေနတာလဲ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ လယ္ယာေျမဆံုး႐ႈံးရလို႔ ဘ၀ပ်က္ရတဲ့ လယ္သမားသားသမီးေတြက တ႐ုတ္စက္႐ံုေတြမွာ အလုပ္သမားအျဖစ္ ဝင္လုပ္ေနၾကရၿပီး တ႐ုတ္အလုပ္ရွင္ရဲ႕ၿငိဳျငင္မႈကိုခံေနၾကရတဲ့အျဖစ္မ်ဳိးေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ယခု လိႈင္သာယာ၊ ေရြျပည္သာ စက္မႈဇံုနယ္ေျမေတြဟာ လယ္ယာေျမကို သိမ္းယူျပီး စက္မႈဇံုလုပ္ထားတာပါ။ အခုေတာ့ လယ္ယာေျမသိမ္းခံေတာင္သူေတြရဲ႕သားသမီးေတြက လယ္မဲ့ယာမဲ့ ဘ၀နဲ႔ မ၀ေရစာ စက္႐ံုအလုပ္သမားေတြေပါ့။

    အလုပ္သမားအခြင့္အေရးကာကြယ္ေပးမဲ့ အသင္းအဖြဲ႔ေတြကလည္း မရွိေတာ့ ျမန္မာေတြအဖို႔ တ႐ုတ္လုပ္ငန္းရွင္ေတြက ဂုတ္ေသြးစုတ္ေနသမွ် ငံု႔ခံေနၾကရပါတယ္။ စစ္အစိုးရကေတာ့ ဒါေတြလဲ မစဥ္းစားပါဘူး။ သူအာဏာတည္ၿမဲေရး ပံ့ပိုးမဲ့တ႐ုတ္အစိုးရၾကည္ျဖဴေရးဘဲ လုပ္မယ္။ ျပည္သူေတြ ဘယ္ေလာက္နစ္နာ နစ္နာ။ တိုင္းျပည္ကို ဘယ္လို ဘယ္ေလာက္ ထိခိုက္ ထိခိုက္။ တ႐ုတ္ႀကီး ၾကည္ျဖဴေရး….. ဒို႔အေရး လုပ္ေနၾကတယ္။

    အခုအခ်ိန္ကာလမွာေတာ့ ပိုဆိုးျပီေပါ့။ ၂၀၀၃ ခု ဒီပဲယင္းအၿပီး ႏုိင္ငံေရးအရ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈ မရွိတဲ့ အစိုးရ။ ျပည္သူေတြအေပၚ ဖိႏွိပ္တာ မရပ္တဲ့ အစိုးရ။ ဒီပဲယင္းမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD အဖြဲ႔၀င္ေတြကို အၾကမ္းဖက္တာမ်ဳိး လုပ္တတ္တဲ့ အစိုးရ။ ဒီလို မယဥ္ေက်းတဲ့ဟာေတြ ဆက္လုပ္ေနတဲ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရလို အစိုးရမ်ဳိးနဲ႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖို႔ တကမာၻလံုးက တြန္႔ဆုတ္ခ်ိန္မွာ စစ္အစိုးရအဖို႔ အားကိုး အားထားရာဟာ တ႐ုတ္အစိုးရဘဲ ရွိေတာ့တယ္။

    မွတ္မိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒီပဲယင္းျပီးကတည္းက တ႐ုတ္ကို မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြးၿပီး စြမ္းအင္လုပ္ငန္းေတြ၊ သတၱဳတြင္းလုပ္ငန္းေတြ၊ ဆည္ေျမာင္းလုပ္ငန္းေတြ၊ ရခိုင္ကမ္းလြန္က ဓါတ္ေငြ႔လုပ္ကိုင္ခြင့္ေတြနဲ႔ ဆက္သခဲ့ရတာ။ ကိုးကန္႔ကိစၥျပီးေတာ့ ေက်ာက္ျဖဴေရနံပိုက္လိုင္း စီမံကိန္း၊ ဧရာ၀တီျမစ္ဆံု ေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္း စတာေတြကို လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္ရတယ္။

    အခုအစိုးရသစ္ဆိုၿပီး ေပၚလာေတာ့လဲ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္တေယာက္ မစၥတာ၀မ္ၾကာေပါင္က ႀကိမ္စႀကၤာနဲ႔ ႐ိုက္ၿပီးေခၚလိုက္ေလသလား မသိဘူး။ သမတက်မ္းက်ိမ္ပြဲ ျပီးတာနဲ႔ က်မ္းထုတ္ခ်ၿပီး တ႐ုတ္ျပည္ကို သုတ္ေျခတင္ေတာ့တာဘဲ။

    စစ္အစိုးရေခါင္းေဆာင္ေတြ တ႐ုတ္ျပည္တခါသြားတိုင္း ျမန္မာဘက္က ဆက္သလိုက္ရတာ ခ်ည္းပါဘဲ။ ဒီတခါေတာ့ လုပ္ငန္းလုပ္ခြင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးအျပင္ ေက်ာက္ျဖဴက က်ယ္ေခါင္အထိ ရထားလမ္းေဖါက္ေရး စီမံကိန္းပါ၀င္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

    ျမန္မာျပည္သူေတြကေတာ့ ယူနမ္က ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထိ ရာထားလမ္းေဖါက္မယ္လို႔ သတင္းေတြၾကားၿပီး စိုးရိမ္ေနၾကပါတယ္။ ဒီသတင္းကေတာ့ အေတာ္ေလး ထိတ္လန္႔စရာ ေကာင္းပါတယ္။ ျမန္မာႏွစ္ႏုိင္ငံနယ္စပ္ဟာ ကီလိုမီတာ ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္၊ မုိင္နဲ႔ ေျပာရင္ မိုင္ေပါင္း တေထာင့္ သံုးရာေက်ာ္ရွည္လ်ားတာမို႔ လူဦးေရ သန္းတေထာင့္သံုးရာေက်ာ္ရွိတဲ့ တ႐ုတ္ေတြ ျမန္မာျပည္ထဲ ႀကိဳက္သလို ၀င္ေနတာကို ဟန္႔တားႏုိင္ဘို႔ ခက္သြားပါၿပီ။ လူဦးေရမ်ားလြန္းလို႔ လူေခ်ာင္တဲ့ေနရာ ဘယ္ကို သြားရ-သြားရ။ ပင္လယ္ျပင္ လက္ျပစ္ကူရမလား။ သမုဒၵရာကို ေလွေပါက္စေလးနဲ႔ေလွာ္ၿပီး ကူးရမလား။ ေလယာဥ္ဘီးဖက္လိုက္ရမလား။ စြန္႔စြန္႔စားစား ထြက္ခြာေနက် တ႐ုတ္ေတြအဖို႔ေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္က ဖုတ္သြင္းရထားလက္ဆာင္ေပးျပီလို႔ ေအာင္းေမ့ၾကမွာ အမွန္ဘဲ။ (၁၉၉၅ ခုႏွစ္ေလာက္က တ႐ုတ္လူမ်ဳိးတေယာက္ ဂ်ပန္ကို ေလယာဥ္ဘီးဖက္ျပီး လိုက္လာဘူးပါတယ္။ ဂ်ပန္နာရီတာ ေလယာဥ္ကြင္းေရာက္ေတာ့ ႏွင္းေတြထဲ လူပါခဲေနလို႔ အေတာ္ခြာယူရဘူးပါတယ္။)

    ၁၉၉၈ ခုေလာက္တုန္းက ယူနမ္နယ္က ျပည္ႀကီးတ႐ုတ္သူေဌးေတြ ရန္ကုန္မဂၤလာဒံုေလဆိပ္ကေန ျမန္မာႏုိင္ငံသားအျဖစ္နဲ႔ ႏုိင္ငံရပ္ျခား ထြက္သြားဖူးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ယူနမ္တ႐ုတ္တေယာက္ကို (မဂၤလာဒံုေလဆိပ္ ျဖတ္ခ ၀က္တေကာင္ ၂ သိန္း) လို႔ လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရးဌာနမွာ နာမည္ေက်ာ္ ကိစၥျဖစ္သြားဘူးတယ္။ သိသူေတြ သိၾကပါတယ္။ အဲဒါက ယူနမ္သူေဌးေတြပါ။ ဦးသိန္းစိန္ရဲ႕ ရထားေပၚမွာကေတာ့ သူေဌးေတြေကာ ဆင္းရဲသားေတြေကာ။ လက္မွတ္၀ယ္ႏုိင္သူမွန္သမွ် မူဆယ္ဘူတာ၊ မႏၱေလး ဘူတာ၊ ေတာင္ငူ ဘူတာ၊ ျပည္ ဘူတာ၊ စစ္ေတြ ဘူတာ၊ ေက်ာက္ျဖဴ ဘူတာ၊ လမ္းက ရြာကေလးေပါက္စ ဘူတာေပါက္စ ေတြမွာပါ တ႐ုတ္ေတြ ဆင္းျပီး အိမ္ေထာင္ရက္သားက်-ျမန္မာႏုိင္ငံသားဘ၀နဲ႔ အေျခခ် ကုန္မယ္။ (လ.၀.က ကလည္းစစ္တပ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသား လုပ္ေပးမွာပါ)။ ရထားလမ္းက တ႐ုတ္ျပည္က ျမန္မာျပည္ေတာင္ဖ်ားအထိေပါက္ျပီဆိုရင္ေတာ့ ေျပာစရာ မက်န္ေတာ့ပါဘူး။ တ႐ုတ္သန္းတရာေလာက္ ႏွစ္၂၀-၃၀ အတြင္း ေရာက္လာဖို႔ ေသခ်ာသြားၿပီ။ တ႐ုတ္ျပည္အတြက္ တ႐ုတ္သန္းတရာေလွ်ာ့သြားလို႔လဲ ဘာမွ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ျမန္မာ သန္း ၆၀+ တ႐ုတ္ သန္းတရာ = တ႐ုတ္ျပည္ ျဖစ္ၾကေလသတည္း။ ဒီလိုနဲ႔ ႏုိင္ငံေကာ လူမ်ဳိးပါ ေပ်ာက္သြားမယ္။

    အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာလို႔ တဖြဖြေျပာတတ္တဲ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ သတိထားသင့္တာက ျမန္မာစစ္အစိုးရ လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြဟာ အႏၱရာယ္အဆင့္ကို ေရာက္ေနျပီ။ ပထ၀ီႏုိင္ငံေရးအရ အေရးပါတဲ့ ျမန္မာျပည္ကို ျပည္ၾကီးတ႐ုတ္ေတြဟာ ကုန္းတြင္းပိတ္ ယူနမ္ျပည္နယ္ကိုေက်ာ္ျပီး ေတာင္ဘက္ ဘဂၤလားပင္လယ္ကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနၿပီ။ ရထားလမ္းက နယ္ခ်ဲ႕မႈ အစ။ က်ဴးေက်ာ္မႈ အစဘဲ ဆိုတာလဲ သေေဘာေပါက္သင့္တယ္။

    သမိုင္းအစဥ္အဆက္မွာ ျမန္မာျပည္ဟာ တ႐ုတ္ျပည္က တန္းတူဆက္ဆံေရးနဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳခ့ဲရတဲ့ ႏုိင္ငံတခု ျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္တပ္ေတြကေတာ့ ျမန္မာမင္းေတြ အသံုးမက်လို႔ အင္အားေပ်ာ့ညံ့တိုင္း ေသြးတိုးစမ္းျပီး ၀င္လာေလ့ရွိပါတယ္။ အခု ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ၀ိုင္းေမာ္-ဆဒံုပါ ရြာေနရာဟာ အေနာ္ရထာကအစ-ကုန္းေဘာင္မင္းေတြအထိ တ႐ုတ္တပ္ေတြ မက်ဴးေက်ာ္ႏုိင္ေအာင္ ဆင္တပ္-ျမင္းတပ္ေတြ စစ္သည္အင္အားအေျမာက္အမ်ားနဲ႔ ခံတပ္လုပ္ထားတဲ့ ေနရာပါ။ အခုစစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အသံုးမက်လို႔ တ႐ုတ္ၾသဇာခံလို႔ ျဖစ္ေနရတဲ့ အေျခအေနကို ဟန္႔တားႏုိင္ဖို႔ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီအစိုးရတခု အခိုင္အမာေပၚလာေအာင္ ႀကိဳးစားဖို႔ တနည္းဘဲ ရွိပါတယ္။

    ဒီကိစၥဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားအားလံုးရဲ႕အေရးျဖစ္လို႔ လက္ရွိတပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားပါ အေျခအေနမွန္ကို စဥ္းစားဆင္ခ်င္ဥာဏ္နဲ႔ လုပ္ကိုင္သင့္ပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္းကိုယ့္ျပည္အေရးကို ကိုယ့္တိုင္းသူျပည္သား အခ်င္းခ်င္းကို ေက်ာ္ျပီး လြဲမွားတဲ့ အားကိုးလြဲေခ်ာ္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ မေျဖရွင္းသင့္ဘူးဆိုတာ အသိေပးလိုက္ပါတယ္။ စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို တ႐ုတ္အားကိုး ပုဆိန္႐ိုးလို႔ မေျပာလိုပါ။ တ႐ုတ္အားကိုး ပုဆိန္႐ိုး ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ေနတာကို နာက်င္လြန္းလို႔ပါ။
    · · · about an hour ago


Latest gathering of KIO/KIA personal was held at Alen bum, Hpungmai Hall on Aug 27 at 10 am. In this meeting, KIA’s Chief of Staff General G. Gam Shawng explained reasons behind current fighting to KIO/A personal. He said KIO had attempted several times to achieve a ceasefire agreement with Burmese government and begin a meaningful political dialogue. But Burmese government continued its plan to eliminate KIA. Kachin public suffered from human rights violations such as abuse and torture of villagers, shootings and killings of innocent civilians, destruction of property, and rape. KIO had worked patiently to achieve a genuine negotiated political settlement.

General G. Gam Shawng said current war began in June 9 because of Burmese army’s intrusion to KIA’s 15th battalion, under 5th Brigade controlled area. Kachin public has suggested and urged KIO to consider failure of 17 year-long ceasefire that has worsened human rights conditions in Kachin State. He assured that KIO has been taking painstaking efforts to avoid mistakes and not to move towards a wrong direction. KIO has proposed Burmese government to begin a national wide ceasefire and political dialogue through UNFC. He asked to pray for strength and wisdom in almighty God and put trust in KIO central committee.

About 1000 KIO/A personal attended the meeting. Other central committee members gave explanation on recent fighting to various departments including health, education, refugee relief and general public on Aug 26 at Munglai Hkyet, Pajau Bum and 5th Brigade.


NLD HPA BAW BYIN MAT SAI KUN?
Maung Zarni
(Dr. Zar Ni ka ai "What really is the NLD now?" ngu ai hpe SK kaw nna Jinghpaw hku bai ka gale tawn ai re.)

"Gumsan wa Thein Sein gaw tengsha mungmasa lam shai wa na hpe ra sharawng ai" nga nna ASSK nan nan tsun dat sai lam Bangkok Post shi laika hta lawm ai. Dai rai yang President Thein Sein a hpyen n-gun hte jum-tek tawn ai mungmasa hkrang gaw hpa rai ta? ngu shawng san yu ra ai. President San Yu a prat hpe dum ai n rai ni?

Revolutionary (Rawt Malan) Council, 1962-74 prat; Ne Win a MSL (1974-88) prat ni gaw shawa ra-lata masa hku sharawt tawn nna Myanmar Munghpawm Atsuya byin ai n re. Dai ni na Thein Sein a Myanmar Munghpawm a marung nra gaw Than Shwe a Tatmadaw re. Matsing: ASSK n-gup hpaw ai majaw hpa baw hpe mahtang shai wa sata?

Ya Thein Sein gaw (Than Shwe a hpyen marung n ra) hta myiman ningnan shakap tawn ya dat sai; Thein Sein hpe mung, hpyen dap e MSL hte Ne Win hpe run agrawp mat wa shangun ai zawn, kata nna kapaw kau dat wa na kun? Than Shwe a shinggyim aprat gaw lani mi hpang lani mi lai mat wa nga ai. Matsing: Ndai hpe n mai malap na re; dingla wa aprat htum mat wa yang Thein Sein a ntsa lam hpyi hpun tawn ai mungmasa hkrang gaw agrawp hkrat mat wa nna hpyen hpung a myiman sha bai kra pru wa mai ai.

Tatmadaw kata e myiman lata nna tsang tsaw de lung wa shangun ai manghkang hpe kaning ngu sawn la na kun? Myen n rai ai malawm amyu ni a buga hpe colony shatai kau ai manghkang hpe gara hku sawn yu ra na kun?

Shinggan e mawng ai shiga hta, sumtsan salang dingsa U Myint, U Thant a kashu Thant Myint U, hte hpyen atsuya gumhpraw sha nna shiga dap jum ya ai Nay Win Maung, hte kaga ni gaw Thein Sein hpe shadaw ai, nga nga ai. Ndai hpe gara hku chye na la na kun? Hpyen hpung hpe shadaw sai ngu na kun? Thein Sein jahpun tawn ai hpyi hpe shadaw sai ngu na kun? Matsing: Thein Sein hpun tawn ai mungmasa hpyi gaw kata e hkrang uhpung n nga ai; kata na hpyen hpung hpe shi uphkag lu ai wa n re.

NLD, democracy ra sharawng ai ni a ningshawng hpa-awn uhpung, hpe dai ni gara hku yu yu ra na kun? Hpyen hpung kun? Thein Sein hpyi palawng kun? NLD gaw dai ni gumshem masa a opposition n rai mat wa sai, Thein Sein a hpyi palawng hpe hkap la kau dat ai majaw ndai hku byin mat wa sai n rai kun?

NLD hpe mung shawa a myit hta tara shang ai mungmasa hpung ngu nna matut hkap la lu na kun?

Hpyen hpung e Munghpawm hpe matut up na hpe dai daram n tsang nngai; mungdan a nga mu nga mai sut lam hpe uphkang ra ai hku woi uphkang na atsam n rawng ai hpe ngai grau myit tsang ai. Bawnu mung n nga ai, jaw ai masa hkan na myit mung n rawng ai, ndai gaw manghkang kaba htum re.

Dip gamyet uphkang ai masa hte rawt malan ai masa gaw galoi mung gapyawn nna byin ai baw re. Shaning tsa-ning jan mat wa tim ethnic nationality ni a rawt malan gaw prai poi mat na n re. Balkan zunlawng, Thailand dingda jut, Northern Ireland ni hpe sakse hku yu yu ga. "Bama" mungmasha ni mungdan uphkang masa hpe rawt malan dinghkat ai gaw 1958 nna dai ni du hkra dingyang rai nga ai.

Rawt malan ai lam dai ni awng dang lu ai lam, garai n byin ai lam, gaw madung n re; matsing ra ai lam gaw rawt malan ai hku mungmasa galaw ai gam maka gaw grin nga ra na re, dai re majaw mungdan kata e ngwi pyaw simsa lu ai ai lam n mai byin na re, ndai majaw mungdan shawa hkum shagu matut hkam sha ra na sha re.

Myen mung a labau hpe chye na ai ni a matu ndai gam maka gaw laklai ai baw n rai mat wa ang sai.

-----------------
Matsing: Thein Sein gaw hpyen n-gun, gumshem masa hpe control n lu ai; hpyi hpun gumsan magam sha re. Thein Sein a matu manghkang jat nna shabyin ya lu yang hpyi-palawng hte kata na gumshem n-gun daw lahkawng a lapran e zang ayai wa na byin mai ai. Tinang a buga hpe gahkyin gumdin la mat wa ai masing masa hte Thein Sein hpe manghkang shabyin ya na lam anhte a shawng lam rai ang sai, ngu asan sha mu lu na saga ai. SK
By:OKA blog

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၂)ရက္ေန႔သည္ (၆၁) ႏွစ္ေျမာက္ျပည္ေထာင္စုေန႔ကုိ က်ေရာက္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ေဖေဖာ္၀ါရီလ(၁၂)ေန႔သည္ ျပည္ေထာင္စုေန႔ျဖစ္သည္ဆုိတာကုိ ျမန္မာျပည္သားအားလုံးသိပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေက်ာင္းသုံးစာအုပ္ေတြမွာ ျပဌာန္းသင္ၾကားေစခဲ့တဲ့သလုိ အထိမ္းအမွတ္ပြဲေတြကိုလည္း ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း အဲဒီေန႔မွာ ေက်ာင္းေတြပိတ္၊ ရုံးေတြပိတ္ၿပီး တခမ္းတနားက်င္းပျပဳလုပ္ၾကျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။“က်ေနာ္လုိခ်င္တဲ့ ညီညြတ္ေရးက တတုိင္းျပည္လုံး လူတမ်ဳိးလုံးရဲ့ လြတ္လပ္ေရး၊ လူတမ်ဳိးလုံးရဲ့ အက်ဳိး၊ အဲဒီလုိ တူညီတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ တူညီတဲ့အက်ဳိး တူညီတဲ့အလုပ္ ဒါေတြကုိရေအာင္ အဲဒီလုိ တူညီတဲ့အက်ဳိး၊ တုိင္းသူျပည္သားေတြရေအာင္တူညီတဲ့ အလုပ္လုပ္တဲ့ ညီညြတ္ေရးမ်ဳိးျဖစ္ရမယ္။ ပါးစပ္က ေျပာရုံနဲ႔မၿပီးေသးဘူး။ ပါးစပ္ကညီညြတ္ပါတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔မျဖစ္ဘူး။ အလုပ္မွာလည္းတူရမယ္။ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာလည္း၊ အဲဒါမ်ဳိးကုိမွ ညီညြတ္ေရးလုိ႔ေခၚထုိက္တယ္။”
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း (၂၃.၁.၄၆ ဖဆပလ ျပည္လုံးကၽြတ္ ညီလာခံႀကီးတြင္ တင္သြင္းေသာ အဆုိအမိန္႔မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္)

နယ္ခ်ဲ႕ၿဗိတိသွ်တုိ႔က ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္သူတုိ႔၏ စနစ္အတုိင္း နယ္ခ်ဲ႕ျခင္းႏွင့္ အတူ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ အသုံးျပဳခဲ့သည္။ ဗမာျပည္ကုိ၀င္ေရာက္သိမ္းပုိက္ ၿပီးသည္ႏွင့္ ေတာင္တန္းေျမျပန္ ေသြးခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္ခဲ့သည္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္း အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ျပည္နယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကျပည္နယ္အႏွံ႔ကုိသြားၿပီး ေဆြးေႏြးစည္းရုံးခဲ့သည္။ ေသြးခြဲမႈေတြကုိ စုစည္းခဲ့သည္။ ညီညြတ္ေရး တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။

(၁) ပထ၀ီနယ္နမိတ္ အထင္အရွားရွိျခင္း။
(၂) ဗမာစကားမဟုတ္သည့္ ဘာသာစကားရွိျခင္း။
(၃) ယဥ္ေက်းမႈ (ဓေလ့ထုံးစံ) တမ်ဳိးတည္းရွိျခင္း။
(၄) ရာဇ၀င္လာတမ်ဳိးတည္း လူစုရွိျခင္း။
(၅) စီးပြားေရး လုံေလာက္ျခင္း
(၆) လူဦးေရ အေတာ္အတန္ရွိျခင္း။
(၇) ျပည္ေထာင္စုအဖြဲ႔၀င္ သီးျခားေနလုိတဲ့ ဆႏၵရွိျခင္း။
- ဆုိသည့္အခ်က္ေတြကုိစံထားၿပီး ျပည္ေထာင္စု ျပည္နယ္၊ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးျပည္နယ္၊ လူမ်ဳိးစုျပည္နယ္ ဆုိၿပီးခြဲျခားသတ္မွတ္ဖုိ႔ သေဘာတူညီခဲ့ၾကပါသည္။

၁၉၄၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၂) ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပုိင္း ပင္လုံတြင္ ဗမာျပည္ႏွင့္ ေတာင္တန္းနယ္မ်ား ပူးေပါင္းေရးအတြက္ သေဘာတူညီေၾကာင္း လြတ္လပ္ေရးရဲ့ ေရွ႕ေျပး ျဖစ္ေသာ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ခဲ့သည္။ ရွမ္းျပည္မွ ေစာ္ဘြားမ်ား၊ ခ်င္း၊ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ေတာင္တန္းသားမ်ား ညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (The Supreme Council of the United Hill Peoples: SCOUHP) ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဖဆပလေခါင္းေဆာင္မ်ားပါ၀င္ခဲ့သည္။ ပင္လုံစာခ်ဳပ္တြင္ ကုိယ္စားလွယ္ ၂၃ ဦး လက္မွတ္ေရးထုိးခဲ့ၾကသည္။ ပင္လုံစာခ်ဳပ္သည္ ဗမာျပည္၏ “ ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံ” ျပည္ေထာင္စုပုံစံထူေထာင္ေရးအတြက္ အုတ္ျမစ္ျဖစ္ပါသည္။
အမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ တန္းတူညီမွ်ေရး၊ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရးအတြက္ အုတ္ျမစ္ခ်ခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၆၂ ခုႏွစ္မွ ယေန႔ကာလအထိ ဗမာျပည္ ဖက္ဆစ္စစ္အုပ္စုက ယင္းလမ္းစဥ္ေတြကုိ ေခ်ဖ်က္ခဲ့ၾကသည္။ ျပည္တြင္းစစ္ေတြကုိဖန္တီးကာ စစ္အာဏာရွင္သက္ဆုိးရွည္ေရးအတြက္ ျပည္ေထာင္စနစ္ထားရွိခဲ့သည္။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္တည္ၿမဲေရး၊ ရွင္သန္ေရး အတြက္ ေကာက္က်စ္နည္းေတြကုိ အမ်ဳိးမ်ဳိး ရာသီအလုိက္ မရိုးႏုိင္ေအာင္ကုိ အသုံးျပဳေနခဲ့သည္မွာ ယေန႔ဆုိလွ်င္ (၄၅) ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည္မွာ သက္ေသေတြျပခဲ့ပါသည္။ ဖက္ဆစ္ဗုိလ္ေန၀င္းအုပ္စုိးသည့္ကာလတြင္ တျပည္ေထာင္စနစ္ကုိ အဓမၼဖန္တီးခဲ့သည္။ ၈၈ အေရးအခင္းျဖစ္ၿပီးသည့္ေနာက္ပုိင္းတြင္ စစ္အုပ္စုသည္ သူတုိ႔၏ အက်ပ္အတည္း ထြက္ေပါက္အျဖစ္ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပေပးခဲ့သည္။ စစ္အုပ္စုသည္ စစ္တန္းလ်ားျပန္ရမွာ၊ အာဏာလက္လႊတ္ရမွာစုိးသျဖင့္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကုိ တမင္အာဏာလႊဲမေပးဘဲထားခဲ့သည္မွာယေန႔အထိပင္ျဖစ္ပါသည္။ အေျခခံဥပေဒ ေရးဆြဲမည့္အစား ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မဟုတ္သည့္ ဖက္ဆစ္စစ္အုပ္စုက ေသနတ္ႏွင့္စစ္တပ္ကုိလက္ကုိျပဳကာ သူတုိ႔အတြက္ အာဏာၿမဲေရး အေျခခံဥပေဒကုိ ေရးဆြဲခဲ့သည္။ တုိင္းရင္းသားျပည္သူေတြ တကယ္စည္းလုံး ညီညြတ္ၿပီး တုိးတက္ေအာင္ေတာ့ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့ၾကပါဘူး တုိင္းျပည္ဟာ တေန႔တျခား အဖက္ဖက္ကသာေအာက္က်ေနာက္က်နဲ႔ ေအာက္တန္းက်ၿပီး ဖရုိဖရဲျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အာဏာၿမဲေရးအတြက္ အရွက္တရား၊ သိကၡာကင္းမဲ့လွစြာ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းပဲ အာဏာၿမဲေရးလုပ္လာရင္း ၂၀၀၃ ေမ (၂၉-၃၀) ဒီပဲယင္းလူသတ္ပြဲကုိဖန္တီးခဲ့သည္ကုိ အားမရ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ အစုလုိက္အၿပဳံလုိက္လူတြင္မကေသး ဘုရားသားေတာ္သံဃာေတာ္မ်ားကုိပါ ရုိက္ႏွက္သတ္ျဖတ္ ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်မႈမ်ားကုိ တေန႔တျခားရဲတင္းစြာျပဳလုပ္ဖန္တီးခဲ့သည္။ တေန႔တျခား သတ္ျဖတ္တာ၊ လုယက္တာ၊ အမ်ဳိးသမီးေတြကုိအႏုိင္က်င့္တာ၊ ေပၚတာဆြဲတာ၊ သယံဇာတမ်ားျဖစ္ေသာ သစ္၊ ေက်ာက္သံပတၱျမား ခုိးေရာင္းခုိးထုတ္ေနတာေတြဟာ မရပ္ေသးပါ။ လက္နက္ကုိင္ အပစ္ရပ္္ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြဆုိ ေမွာင္ခုိေရာင္း၀ယ္ခြင့္မ်ား၊ ဘိန္းစုိက္ဘိန္းေရာင္းခြင့္မ်ား ေပးထားၿပီးၿငိမ္ေဆးေကၽြးထားၿပီးႏွစ္သိမ့္ခဲ့ၾကသည္။ အခုလုိျဖစ္ရပ္ေတြက အထင္အရွားမုိ႔ ဒီမုိကေရစီမရသမွ် ျပည္ေထာင္စုသစ္ႀကီးဘယ္ေတာ့မွျဖစ္မလာႏုိင္ေတာ့ပါ။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏(၁၆၊၂၊၉၈)ေမြေတာ္ဓါတ္ဆင္ေစတီ၊ မုိးၿဗဲတြင္ေျပာၾကားခဲ့ေသာ မိန္႔ခြန္းမွ ေကာက္ႏုတ္တင္ျပရမည္ဆုိလွ်င္ “ ျပည္ေထာင္စုတစ္ခု ထူေထာင္ဖုိ႔ဆုိတာ ဗမာေတြရဲ့ ကတိအေပၚမွာမတည္ပါဘူး။ ျပည္ေထာင္စုတုိင္းရင္းသားမ်ားအားလုံး တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္သစၥာရွိမႈအေပၚမွာ တည္ပါတယ္” ထုိ႔အတြက္ေၾကာင္ က်ေနာ္တုိ႔ တုိင္းရင္းသားျပည္ေထာင္စုဖြားညီေနာင္အေပါင္းတုိ႔ ညီညီ ညြတ္ညြတ္နဲ႔ ျပည္ေထာင္စုမူစစ္စစ္ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ကုိ က်ေနာ္တုိ႔တေတြ လက္တြဲညီစြာနဲ႔ ျပန္လည္ထူေထာင္ၾကဖုိ႔အတြက္ ပင္လုံစိတ္ဓါတ္ကုိ ျပန္လည္တည့္မတ္ၾကပါစုိ႔။

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္

ျမန္မာျပည္ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာ္မတီမွ အဖြဲ႔၀င္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ စပ္ဖမ်ားအားလုံးတုိ႔အျပင္ ရွမ္းျပည္နယ္မ်ား၊ ကခ်င္ေတာင္တန္းေဒသမ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းေဒသတုိ႔မွ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားတုိ႔တက္ေရာက္ၾကေသာ ပင္လုံၿမိဳ႕တြင္က်င္းပသည့္ အစည္းအေ၀းၾကီးတရပ္တြင္ ၾကားျဖတ္ျမန္မာအစုိးရႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းပူးေပါင္းျခင္းအားျဖင့္ ရွမ္း၊ ကခ်င္ႏွင့္ ခ်င္းတုိ႔သည္ လြတ္လပ္ေရးကုိ ပုိမုိ၍ လ်င္ျမန္စြာရရွိလိမ့္မည္ဟု အစည္းအေ၀းတက္ေရာက္သူအဖြဲ႔၀င္တုိ႔သည္ ကန္႔ကြက္သူမရွိဘဲ ေအာက္ပါအတုိင္း သေဘာတူညီၾကေလသည္။
၁။ ေတာင္တန္းသားမ်ား စည္းလုံးညီညြတ္ေရးအဖြဲ႕(တစညဖ)၏ ႀကိဳးကုိင္အဖြဲ႔ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၏ ေထာက္ခံခ်က္အရ ေတာင္တန္းသားမ်ား၏ ကုိယ္စားလွယ္ တဦးကုိ ဘုရင္ခံကေရြးခ်ယ္၍ နယ္စပ္ေဒသမ်ားကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ဘုရင္ခံ၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ခန္႔ထားရမည္။
၂။ ဤအတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ကုိ ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ ဌာနလက္ကုိင္မရွိေကာင္စီ၀င္တဦးအျဖစ္ခန္႔ထား၍ ကာကြယ္ေရးႏွင့္ ျပည္ပကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ထုံးနည္းဥပေဒရ အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာလက္ေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရွိသည့္နည္းတူ နယ္စပ္ေဒသကိစၥမ်ားကုိလည္း အမႈေဆာင္ေကာင္စီ၏ အာဏာေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရွိေစရမည္။ ဤနည္းလမ္းမ်ားအတုိင္း နယ္စပ္ေဒသဆုိင္ရာ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အား အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္အာဏာကုိေပးအပ္ရမည္။
၃။ အဆုိပါအတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ကုိ ၎ႏွင့္လူမ်ဳိးခ်င္းမတူေသာ ဒုတိရအတုိင္ပင္ခံႏွစ္ဦးက ကူညီေစရမည္။ ေရွးဦးစြာ ဒုတိယအတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးတုိ႔သည္ ၎တုိ႔အသီးသီးသက္ဆုိင္သည့္နယ္မ်ား၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ရန္ျဖစ္၍ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္မွာအျခားနယ္စပ္ေဒသအားလုံးတုိ႔၏ ကိစၥရပ္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေစရန္ျဖစ္သည္။ ၎တုိ႔ ထုံးနည္းဥပေဒအရ တြဲဖက္တာ၀န္ယူရသည့္မူအတုိင္း ရြက္ေဆာင္ေစရမည္။

၄။ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္သည္ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ အဖြဲ႔၀င္လူၾကီးအေနျဖင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ တဦးတည္းေသာကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ပါ၀င္ရမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒုတိရအတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားႏွင့္ သက္ဆုိင္ရာကိစၥရပ္မ်ားကုိေဆြးေႏြးၾကသည့္ အခါ အမႈေဆာင္ေကာင္စီတြင္ တက္ေရာက္ႏုိင္ခြင့္ရွိေစရမည္။

၅။ အထက္တြင္သေဘာတူညီသည့္အတုိင္း ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီကုိ တုိးခ်ဲ႕မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ယခုခံစားေနရေသာ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ မည္သည့္ နည္းႏွင့္မဆုိ တစုံတရာလက္လြတ္ေစရန္ အဆုိပါ ေကာင္စီက ျပဳလုပ္ျခင္းမရွိေစရ။ နယ္စပ္ေဒသမ်ားအတြက္ နယ္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရာခုိင္ႏႈန္းအျပည့္ ရွိေစရမည္ဟူေသာမူကုိ သေဘာတူညီၾကသည္။

၆။ ပူးေပါင္းထားၿပီးသည့္ ဤျမန္မာျပည္အတြင္း သီးသန္႔ကခ်င္ျပည္နယ္တခုနယ္နမိတ္ သတ္မွတ္၍ တည္ေထာင္ရန္ ျပႆနာမွာ တုိင္းျပဳျပည္ျပဳ လႊတ္ေတာ္က ဆုံးျဖတ္ရန္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဤကဲ့သုိ႔ သီးျခားျပည္နယ္တခု ထားရွိသင့္ေၾကာင္းကုိ သေဘာတူညီၾကသည္။ ဤရည္ရြယ္ခ်က္ ထေျမာက္ရန္အလုိ႔ငွာ ပထမေျခလွမ္းအေနျဖင့္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရ အက္ဥပေဒအရ ေနာက္ဆက္တြဲစာရင္းပါ အပုိင္း(၂)ေဒသမ်ားကဲ့သုိ႔ ျမစ္ၾကီးနားႏွင့္ ဗန္းေမာ္ခရုိင္တုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတြင္နယ္စပ္ေဒသအတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ဒုတိရအတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္အား ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ရမည္။

၇။ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ နယ္သူနယ္သားတုိ႔သည္ ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အေျခခံမ်ားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ားတုိ႔ကုိ ခံစားႏုိင္ခြင့္ရွိေစရမည္။

၈။ ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူညီၾကသည့္ အစီအစဥ္မွာ ပေဒသရာဇ္ရွမ္းျပည္နယ္ နယ္ေျမစုတြင္ ယခုအပ္ႏွင္းထားၿပီးေသာ ဘ႑ာေရးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ ထိခုိက္ျခင္းမရွိေစရန္။

၉။ ဤစာခ်ဳပ္တြင္ သေဘာတူညီၾကသည့္အစီအစဥ္မွာ ျမန္မာျပည္အခြန္ေတာ္ေငြမ်ားမွ ကခ်င္ေတာင္တန္းနယ္မ်ားႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းနယ္မ်ားက ရသင့္ရထုိက္ေသာ ဘ႑ာေရးအကူအညီကုိ ထိခုိက္ျခင္းမရွိေစရ၊ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ပေဒသရာဇ္ရွမ္းျပည္နယ္ေျမစု၏ ဘ႑ာေရးအစီအစဥ္မ်ားကဲ့သုိ႔ ကခ်င္ေတာင္တန္းႏွင့္ ခ်င္းေတာင္တန္းမ်ားအတြက္ အလားတူအစီအစဥ္မ်ားကုိ ထားရွိက်င့္သုံးရန္ျဖစ္ႏုိင္မည္မျဖစ္ႏုိင္မည္ကို ဘုရင္ခံ၏ အမႈေဆာင္ေကာင္စီက နယ္စပ္ေဒသမ်ား၏ အတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ ဒုတိရအတုိင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္တုိ႔ႏွင့္ အတူ စစ္ေဆးၾကည့္ရႈရမည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရ

(ပုံ) ေအာင္ဆန္း
၁၂-၂- ၄၇

ကခ်င္ေကာ္မတီ
(ပုံ) ဆမားဒူ၀ါးဆင္၀ါးေနာင္
ျမစ္ႀကီးနား။

(ပုံ) ေဇာ္ရစ္
ျမစ္ႀကီးနား။

(ပုံ) ဒိန္ရတန္
ျမစ္ႀကီးနား။

(ပုံ) ေဇာ္လ
ဗန္းေမာ္။

(ပုံ) ေဇာ္လြန္း
ဗန္းေမာ္။

(ပုံ) လဗန္းဂေရာင္း
ဗန္းေမာ္။

ခ်င္းေကာ္မတီ
(ပုံ) ဦးလႊာမႈန္း
ေအတီအမ္၊ အုိင္တီအက္စ္ အမ္၊ ဖလမ္း။

(ပုံ) ဦးေသာင္ဇာခပ္
ေအတီအမ္း၊ တီးတိန္။

(ပုံ) ဦးကြယ္မန္း
ေအတီအမ္၊ ဟားခါး။

ရွမ္းေကာ္မတီ
(ပုံ) ခြန္းပန္စိန္။
ေတာင္ပုိင္းစပ္ဖလုံ။

(ပုံ) စပ္ေရႊသိုက္
ေညာင္ေရႊစပ္ဖလုံ။

(ပုံ) စပ္ဟုံဖ
ေျမာက္ပုိင္းသိႏၷီစပ္ဖလုံ။

(ပုံ) စပ္ႏြံ
လဲခ်ားစပ္ဖလုံ။

(ပုံ) စပ္စံထြန္း
မုိင္းပြန္စပ္ဖလုံ။

(ပုံ) စပ္ထန္ေအး
သာမုိင္းခမ္းစပ္ဖလုံ။

(ပုံ) ဦးျဖဴ
သထုံ စပ္ဖလုံ၏ ကုိယ္စားလွယ္။

(ပုံ) ခြန္းဖုံး
ေျမာက္ပုိင္း သိႏၷီ

(ပုံ) ဦးတင္ဧ
(ပုံ) ဦးထြန္းျမင့္
(ပုံ) ဦးၾကာပု
(ပုံ) ဦးခြန္ေစာ
(ပုံ) စပ္ရစ္ဖ။
(ပုံ) ဦးခြန္ထီး။

—— ———– ——- ——- ——– ———

THE PANGLONG AGREEMENT
1947

Dated the12th February 1947,
Panglong,
A conference having been held at Panglong, attended by certain Members of the Executive Council of the Governor of Burma, all Saohpas and representative of the Shan States, the Kachin Hills and the Chin Hills:

The Members of the conference, believing that freedom will be more speedily achieved by the Shans, the Kachins and the Chins by their immediate co-operation with the Interim Burmese Government:
1. A Representative of the Hill Peoples, selected by the Governor on the recommendation of representatives of the Supreme Council of the United Hill Peoples (SCOUHP), shall be appointed a Counsellor for Frontier Areas shall be given executive authority by similar means.

2. The said Counsellor shall also be appointed a Member of the Governor’s Executive Council, without portfolio, and the subject of Frontier Areas brought within the purview of the Executive Council by Constitutional Convention as in the case of Defence and External Affairs. The Counsellor for Frontier Areas shall be given executive authority by similar means.

3. The said Counsellor shall be assisted by two Deputy Counsellors representing races of which he is not a member. While the two Deputy Counsellors should deal in the first instance with the affairs of their respective areas and the Counsellor with all the remaining parts of the Frontier Areas, they should by Constitutional Convention act on the principle of joint responsibility.

4. While the Counsellor, in his capacity of Member of the Executive Council, will be the only representative of the Frontier Areas on the Council, the Deputy Counsellors shall be entitled to attend meetings of the Council when subjects pertaining to the Frontier Areas are discussed.

5. Though the Governor’s Executive Council will be augmented as agreed above, it will not operate in respect of the Frontier Areas in any manner which would deprive any portion of those Areas of the autonomy which it now enjoys in internal administration. Full autonomy in internal administration for the Frontier Areas is accepted in principle.

6. Though the question of demarcating and establishing a separated Kachin State within a Unified Burma is one which must be relegated for decision by the Constituent Assembly, it is agreed that such a State is desirable. As a first step towards this end, the Counsellor for Frontier Areas and the Deputy Counsellors shall be consulted in the administration of such areas in the Myitkyina and the Bhamo Districts as are Part II Scheduled Areas under the Government of Burma Act of 1935.

7. Citizens of the Frontier Areas shall enjoy rights and privileges which are regarded as fundamental in democratic countries.

8. The arrangements accepted in this Agreement are without prejudice to the financial autonomy now vested in the Federated Shan States.

9. The arrangements accepted in this Agreement are without prejudice to the financial assistance which the Kachin Hills and the Union Hills are entitled to receive from the revenues of Burma, and the Exeutive Council will examine with the Frontier Areas Counsellor and Deputy Counsellors the feasibility of adopting for the Kachin Hills and the Chin Hills financial arrangement similar to those between Burma and the Federated Shan States.

Burmese Government.
(Signed) Aung San

Kachin Committee.

(Signed) Sinwa Naw, Myitkyina
(Signed) Zaurip, Myitkyina
(Signed) Dinra Tang, Myitkyina
(Signed) Zau La, Bhamo
(Signed) Zau Lawn, Bhamo
(Signed) Labang Grong, Bhamo

Chin Committee

(Signed) U Hlur Hmung, Falam
(Signed) U Thawng Za Khup, Tiddim
(Signed) U Kio Mang, Haka

Shan Committee

(Signed) Saohpalong of Tawngpeng State.
(Signed) Saohpalong of Yawnghwe State.
(Signed) Saohpalong of North Hsenwi State.
(Signed) Saohpalong of Laihka State.
(Signed) Saohpalong of Mong Pawn State.
(Signed) Saohpalong of Hsamonghkam State
(Signed) Representative of Hsahtung Saohpalong. Hkun Pung
(Signed) U Tin E
(Signed) U Htun Myint
(Signed) U Kya Bu
(Signed) Hkun Saw
(Signed) Sao Yape Hpa
(Signed) Hkun Htee

By:http://pyaesonelay.wordpress.com


Posted by Admin Thursday, August 25, 2011 0 comments

Pages

Burmese troops kill unarmed Kachin civilian

Rawt malan

Rawt malan

Labels

Announcements (9) cartoon (1) contact (1) Document (3) Education (1) English (1) Event (1) Hti Hpa (1) interview (3) invitation (3) laikangau (41) MAHKAWN (2) Mail (1) masa (1) Mungga (2) new (2) news (148) ning mu (2) photo (6) refugee (2) Shiga (2) special (2) Sumla (1) video (32) web (2)

Love Kachin (KIA)Myutsaw shayi

Love Kachin (KIA)Myutsaw shayi

ငါတို႔ရဲ႕ျမစ္ဆံု ကုန္ပါၿပီ

ငါတို႔ရဲ႕ျမစ္ဆံု ကုန္ပါၿပီ

IrraWaddy Not For Sale

IrraWaddy Not For Sale
မြစ်ဆုံ ရေကာတာ ဆက် မဆောက်ဖို့

က်ဳပ္တုိ႔ေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာ မဟုတ္ဘူး

က်ဳပ္တုိ႔ေတာ့ ဒီကိစၥေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာ မဟုတ္ဘူး
Read More Click on photo

Htet dat na

Blogumulus by Roy Tanck and Amanda FazaniInstalled by CahayaBiru.com

Label Category

Followers